Borneo 1

De eerste week van het grote Borneo-avontuur zit erop. We hebben net Gunung Mulu National Park in Sarawak verlaten. Een driedaagse jungletocht, met beklimming van een van de moeilijkste pieken ter wereld, aan een gemiddeld tempo vqn 0,6 km per uur. 8 van de 9 deelnemers hebben het gehaald, de beloning was een prachtig uitzicht. Daarna nog een trekking langs de Headhunters' Trail, een oud pad waarlangs de koppensnellers gingen jagen. Koppensnellers hebben we niet gezien, koppen (op een geheime begraafsite) wel.
De overweldigende natuur is fascinerend, de brede rivieren die de enige toegang vormen zijn indrukwekkend, maar ook de regen die uren lang naar beneden komt. Dit is inderdaad het regenwoud!
Iedereen is nog gezond, enkele kleinere sneetjes en wondjes buiten beschouwing gelaten.
Nu zitten we in Brunei, het land van de extremen. Het kleinste oliestaatje ter wereld, dat enkel van olie leeft. Het is er goedkoper dan water.
Het paleis van de sultan leest als een recordboek: 1770 kamers, 250 toiletten, een banketzaal voor 4000 gasten; de moskee heeft Belgische tapijten, alcohol is er strict verboden en de verkeerslichten hebben een groen mannetje dat begint te lopen als je je moet haasten om over te steken! De mensen zijn er erg vriendelijk, ze begrijpen niet altijd wat je er komt bezoeken!
De volgende stp gaat richting Sabah, waar de beklimmig van de Gunung Kinabalu (4000 m) op het programma staat.

Salam dari Brunei darussaleam (groeten uit Brunei dus)