borneo2

Het 2e deel van de reis bracht ons naar Sabah, het land onder de winden.
Eerst even uitblazen en kamperen op een verlaten eiland voor de kust om daarna de 4100 meter hoge Kinabalu aan te pakken. 's Morgens om 2u uit je bed om de laatste 700m te doen, er zijn leukere dingen. Vlak voor de top, toen het al aardig begon te vriezen, zo leek het toch, kwam de regen in bakken naar beneden. Van de top hebben ze niet veel gezien, maar geloof me -we zijn er gezeest. Daarna is de berg veranderd in een grote waterval - je moet het gezien hebben om te geloven (http://nl.youtube.com/watch?v=N0Y7U3y8opg)
Via de warmwaterbronen van Poring ging het richting Kinabatangan, de 560 km lange rivier die de best keuze is als je wildlife wil zien. Een nacht kamperen in de jungle, in een hangmat, terwijl je het risico loopt om door een bende wilde zwijnen ontvoerd te zorden, het is best een aardig idee. Wil je eten, dan moet je zelf vis vangen, groenten uit de jungle halen, vuur maken met nat hout,... We hebben geen honger geleden, integendeel! 's Nachts een junglewandeling: veel zie je niet, maar je hoort des te meer. Dan is er 's ochtends meer kans op succes: orangutans, ijsvogels, de neushoornvogel, een schim van een krokodil, wilde zwijnen,... De neusaap gaf afwezig!
Daarna twee dagen doorgebracht bij een gastgezin aan de rand van het oerwoud, sommigen hebben er een palmboom mogen planten - het is eens geen geboortebos!

Borneo is leuk, de natuur overweldigend, maar fragiel; de mensen lief en behulpzaam.