borneo2

Het 2e deel van de reis bracht ons naar Sabah, het land onder de winden.
Eerst even uitblazen en kamperen op een verlaten eiland voor de kust om daarna de 4100 meter hoge Kinabalu aan te pakken. 's Morgens om 2u uit je bed om de laatste 700m te doen, er zijn leukere dingen. Vlak voor de top, toen het al aardig begon te vriezen, zo leek het toch, kwam de regen in bakken naar beneden. Van de top hebben ze niet veel gezien, maar geloof me -we zijn er gezeest. Daarna is de berg veranderd in een grote waterval - je moet het gezien hebben om te geloven (http://nl.youtube.com/watch?v=N0Y7U3y8opg)
Via de warmwaterbronen van Poring ging het richting Kinabatangan, de 560 km lange rivier die de best keuze is als je wildlife wil zien. Een nacht kamperen in de jungle, in een hangmat, terwijl je het risico loopt om door een bende wilde zwijnen ontvoerd te zorden, het is best een aardig idee. Wil je eten, dan moet je zelf vis vangen, groenten uit de jungle halen, vuur maken met nat hout,... We hebben geen honger geleden, integendeel! 's Nachts een junglewandeling: veel zie je niet, maar je hoort des te meer. Dan is er 's ochtends meer kans op succes: orangutans, ijsvogels, de neushoornvogel, een schim van een krokodil, wilde zwijnen,... De neusaap gaf afwezig!
Daarna twee dagen doorgebracht bij een gastgezin aan de rand van het oerwoud, sommigen hebben er een palmboom mogen planten - het is eens geen geboortebos!

Borneo is leuk, de natuur overweldigend, maar fragiel; de mensen lief en behulpzaam.

Borneo 1

De eerste week van het grote Borneo-avontuur zit erop. We hebben net Gunung Mulu National Park in Sarawak verlaten. Een driedaagse jungletocht, met beklimming van een van de moeilijkste pieken ter wereld, aan een gemiddeld tempo vqn 0,6 km per uur. 8 van de 9 deelnemers hebben het gehaald, de beloning was een prachtig uitzicht. Daarna nog een trekking langs de Headhunters' Trail, een oud pad waarlangs de koppensnellers gingen jagen. Koppensnellers hebben we niet gezien, koppen (op een geheime begraafsite) wel.
De overweldigende natuur is fascinerend, de brede rivieren die de enige toegang vormen zijn indrukwekkend, maar ook de regen die uren lang naar beneden komt. Dit is inderdaad het regenwoud!
Iedereen is nog gezond, enkele kleinere sneetjes en wondjes buiten beschouwing gelaten.
Nu zitten we in Brunei, het land van de extremen. Het kleinste oliestaatje ter wereld, dat enkel van olie leeft. Het is er goedkoper dan water.
Het paleis van de sultan leest als een recordboek: 1770 kamers, 250 toiletten, een banketzaal voor 4000 gasten; de moskee heeft Belgische tapijten, alcohol is er strict verboden en de verkeerslichten hebben een groen mannetje dat begint te lopen als je je moet haasten om over te steken! De mensen zijn er erg vriendelijk, ze begrijpen niet altijd wat je er komt bezoeken!
De volgende stp gaat richting Sabah, waar de beklimmig van de Gunung Kinabalu (4000 m) op het programma staat.

Salam dari Brunei darussaleam (groeten uit Brunei dus)